دبستان پسرانه غیر دولتی طاها
   
 

                                                                                 بسمه تعالی

                                                             رویکرد آموزشی و پرورشی مجتمع آموزشی  طاها

فرزندان ما به مدرسه می روند و تحصیل می کنند اما غالباً به آگاهی درونی نمی رسند. آنان همواره به اجبار به اندوزش دانش می پردازند اما به کرات از پردازش دانش باز می مانند. مدرسه به آن ها دانش مصرفی می دهد اما زمینه ای برای تولید دانش نمی دهد. ذهن شان پراز اطلاعات می شود اما شاید دلشان از نور و روشنایی تهی بماند. آن ها دانش را از کتاب های درسی ومعلومات آموزگاران کسب می کنند اما ممکن است هیچ گاه شخصاً معرفت را با بینش و شهود درونی کشف نکنند.
 برای افزایش نمره درسی و معدل تحصیلی تلاش می کنند اما کم تر برای مهرورزی و افزایش معدل خردورزی می کوشند.
 آن ها درباره زندگی مطالب زیادی می آموزند اما در کاربرد این مطالب برای متن زندگی ناتوانند.
 آن ها قبل از مدرسه شوق فراوان برای کشف جهان پیرامون خود دارند اما بعد از ورود به مدرسه اشتیاق خود را از دست می دهند.
 قبل از ورود به مدرسه سرشار از نیروی کنجکاوی و شور و پرسشگری هستند اما دیری نمی گذرد که در تهاجم پاسخ های آماده به تحصیل از معرفت باز می مانند.
 آن ها قبل از مدرسه طبیعتی معصوم، شاداب، ساده و صمیمی برخوردارند. اما بعد از دوره ای نه چندان طولانی بعضاً به موجوداتی افسرده و ... تبدیل می شوند.
براستی در مدرسه چه می گذرد؟
 آیا بین داده و ستاده و درونداد و برونداد ارتباط معنی داری برقرار است؟
آیا بین آنچه قصد می کنیم که آموزش دهیم و آنچه را که دانش آموزان در میدان عمل کسب می کنند ارتباط مستقیمی وجود دارد؟
 اگر پاسخ به این سوال ها را بتوان در فلسفه تعلیم و تربیت و نظام برنامه ریزی درسی فراهم کرد آنگاه یادگیری آموزشگاهی همان یادگیری زیستن واقعی خواهد بود و فاصله بین زیستن و آموختن روز به روز کمتر و کمتر می شود. در غیر این صورت مدرسه و همه فعل و انفعالات درون آن چیزی جز آسیب رسانی ذهنی و اخلاقی در بر نخواهد داشت.
مدرسه با جداکردن آموزش از واقعیت، تهی کردن ذهن از خلاقیت و زدودن عشق از آدمیت مقدمات لازم را برای از خود بیگانگی فزاینده فراهم می آورد.

دبستان طاها بر آن است که مدرسه ای از نوع دیگر و شیوه ها و نگرش هایی از جنس دیگر داشته باشد تا در عین تعامل با وضع موجود بتواند کودکان را از آسیب های اجتماعی به دور نگه دارد. در این مجموعه آموزشی، مدرسه نه به منزله یک ایستگاه دانش، که یک راه و روش زیستن طبیعی در مدار زندگی طبیعی است. در این مجموعه سعی ما آن خواهد بود که مدرسه عین زندگی و زندگی، مدرسه ای برای آموختن دائمی باشد. چرا که معتقدیم در مدارس، آن چه که باید بدان پرداخته شود توجه به نیازهای واقعی دانش آموزان در مواجه شدن با واقعیت زندگی است.
امید آن داریم که همواره در این مسیر مشمول عنایات خاصه ائمه معصومین(علیهما سلام) بالاخص حضرت ولی عصر (عج) گردیم. ان شاالله