این یک چالش رایج اما قابل حل است. نکته کلیدی این است که نوشتن را از یک "تکلیف اجباری" به یک "فعالیت معنادار و لذت بخش" تبدیل کنیم. در اینجا راهکارهای عملی و گام به گام ارائه شده است: گام اول: درک ریشه مشکل (چرا نمی‌نویسد؟) قبل از هر چیز، دلیل را بیابید. آیا مشکل: · عاطفی/انگیزشی است؟ (بی‌حوصلگی، ترس از اشتباه، عدم اعتماد به نفس، لجبازی) · فیزیکی/مهارتی است؟ (مشکل در گرفتن مداد، ضعف عضلات دست، خستگی سریع) · یادگیری است؟ (مشکل در هجی کردن، کندی در تفکر، ناتوانی در بیان افکار روی کاغذ) · محیطی است؟ (حواس‌پرتی، نور یا میز نامناسب) گام دوم: کاهش فشار و استرس · تمرکز روی کمیت، نه کیفیت: از او بخواهید هرچه دوست دارد بنویسد، حتی اگر یک خط کج و کوله باشد. ابتدا هدف، ایجاد عادت نوشتن است. · اشتباهات را نادیده بگیرید: در مراحل اولیه، روی دیکته و زیبانویسی سخت نگیرید. هجی کردن خلاقانه ("میشمر" به جای مشمر) قابل قبول است. · زمان را کوتاه کنید: به جای ۳۰ دقیقه، از دوره‌های ۵ تا ۱۰ دقیقه‌ای شروع کنید. از تایمر استفاده کنید: "فقط ۵ دقیقه با هم می‌نویسیم." گام سوم: معنادار و کاربردی کردن نوشتن نوشتن باید هدفی فراتر از "رضایت معلم" داشته باشد: · دفتر خاطرات/خاطره‌نگاری: یک دفترچه شخصی و زیبا به او بدهید. حق دارد بعضی صفحات را مخفی کند. · لیست‌نویسی: لیست آرزوهای تولد، اسامی بازیکنان یک تیم، وسایل مورد علاقه، برنامه‌های تعطیلات. · نوشتن برای مخاطب واقعی: نوشتن نامه یا کارت پستال برای پدربزرگ، دوست، یا حتی برای خودش در آینده. · تهیه برچسب یا تابلو: نوشتن نام وسایل شخصی، درست کردن تابلوی "لطفا مزاحم نشوید" برای در اتاق. · خلق کتاب: چند برگه را با نخ یا منگنه به هم وصل کنید تا او "نویسنده و تصویرگر" کتاب کوچک خودش شود (حتی یک کتاب سه صفحه‌ای درباره سگش). گام چهارم: ترکیب نوشتن با علایق کودک · داستان‌نویسی بر اساس شخصیت‌های محبوب: از او بخواهید ماجرای جدیدی برای شخصیت کارتونی یا سوپرمن مورد علاقه‌اش بنویسد. · نوشتن راهنمای بازی: از او بخواهید قوانین یک بازی ویدیویی یا نحوه ساخت لگو را توضیح دهد. · نقد و بررسی: یک فیلم، بازی یا کتاب را به صورت خیلی ساده نقد کند (چه دوست داشت؟ چه دوست نداشت؟). · کمیک‌استریپ: حباب‌های گفت‌وگو در یک داستان مصور را پر کند. گام پنجم: استفاده از ابزارهای جذاب · ابزار نوشتن متنوع: خودکارهای رنگی، مدادهای طرح‌دار، ماژیک‌های درشت، تخته وایت‌بورد کوچک، گچ روی پیاده‌رو. · تکنولوژی: اگر امکان دارد، تایپ کردن روی تبلت یا کامپیوتر را امتحان کنید. گاهی تایپ کردن فشار کمتری دارد. · کاغذهای خاص: کاغذ رنگی، کاغذ با خطوط درشت یا طرح دار، دفترچه‌های جذاب. گام ششم: ایجاد مدل‌های مثبت و تشویق · نوشتن مشارکتی: شما یک جمله بنویسید، او یک جمله. یا داستانی را با هم بسازید و شما نقش منشی را بازی کنید و بنویسید. · خواندن آثارش برای دیگران: اثر او را (با اجازه خودش) برای پدر یا دیگر اعضای خانواده بخوانید و искренانه تحسین کنید. · تمرکز بر محتوا: به جای گفتن "خوشخط نوشتی"، بگویید "ایده قشنگی بود!"، "این توصیف تو از طوفان واقعاً مرا ترساند!"، "چه پایان خلاقانه‌ای!" · نمایش آثار: یک تابلوی "نویسنده هفته" در کلاس یا خانه ایجاد کنید. نوشته‌هایش را روی در یخچال بچسبانید. گام هفتم: بازی‌های نوشتاری (تبدیل نوشتن به بازی) · بازی "جمله‌ی دیوانه": هر کس روی کاغذ یک نفر، مکان، یک کار را می‌نویسد و سپس برگه‌ها را مخلوط کرده و یک داستان مسخره می‌سازند. · نامه‌ی رمزی: با هم یک رمز ساده (مثلاً جایگزین کردن حروف با شکل‌ها) اختراع کنید و برای هم پیام بنویسید. · نوشتن با حروف بریده: روزنامه و مجله کهنه را قیچی کرده و با حروف بریده شده، جمله بسازد. · تکمیل داستان: شما اول یک داستان را می‌گویید و از یک نقطه خاص از او می‌خواهید ادامه دهد. صبور باشید. تغییر نگرش زمان‌بر است. · ارتباط مثبت با نوشتن مهم‌تر از تکمیل تمام تکالیف است. اگر امروز فقط یک خط نوشت، اما با لبخند این کار را کرد، پیروزی است. · الگو باشید. بگذارند شما را در حال نوشتن لیست خرید، یادداشت یا خاطره‌نویسی ببینند. هدف نهایی این است که کودک بفهمد نوشتن ابزاری قدرتمند برای بیان افکار، خلاقیت و ارتباط با جهان است، نه یک تنبیه یا کار بی‌فایده. با شروع از نقطه‌ای که او قرار دارد و همراهی با علایقش، می‌توان این مسیر را لذت‌بخش کرد.